Ngayon

hindi ko ata kaya ito. hindi ko kayang matulog, magising sa gitna ng pagtulog, at magising sa umaga na hindi kita iniisip. sabi ng kaibigan ko, ngayon lang yan, bukas, sa makalawa, sa isang linggo o isang tao, wala na yan. wala akong pakialam sa araw na narating, ang importante sa akin ay ang nararamdaman ko ngayon, habang ikaw ay nasa akin. habang ikaw ay nawawala sa aking paningin, habang ang katangian ng iyong halimuyak ay unti-unting tinatangay palayo ng hangin, habang ang iyong mukha ay sa litrato na lang ng iba ko nakikita... kaakbay mo siya. hindi ko kaya.

sayang ang mga tumatakbong minuto na hindi tayo magkasama. parang itinutulak ako nito sa pagtanda na walang inspirasyon at sigla. nakakatakot isipin. nakakabaliw.

hinahanap ng mga daliri ko ang iyong mukha.

kailan pa kita makikita, mahal ko.

Sadista

masahol ka pa dito. binibigyan mo ako ng buhay para unti-unti lang patayin. ang masaklap pa dun, sineseryoso ko, ikaw pala hindi. hinahayaan mo akong mamatay at langgamin sa isang tabi. pero pumapayag ako.
ganun kita kamahal, at ganun ko ginagawang tanga ang sarili ko.

sadista ka man, masokista naman ako.

minsan iniisip ko kung pano ako makakaganti sayo.

wala namang masisira sayo e, walang kwenta ka namang tao, ako lang ang nakakakita ng kwenta mo. hindi ko rin maintindihan kung bakit. ayokong mag-isip.

Talaga

hindi ko ata kaya na di ka mahalin.

para akong mababaliw........... god!

Naghihintay

bakit habang lalong tumatagal, lalo akong naiinip. habang lumalayo, mas lalong di ko kayang labanan ang lumapit. mas lalo kang hindi nagpaparamdam, mas lalo kang nagsusumiksik sa himaymay ko. mas lalo kang tumatahimik, mas lalo kang isinisigaw ng utak ko. mas lalo kong iniisip kung gano ka kawalang kwenta, mas lalo akong naeengganyo na mahalin ka. mas lalo akong nagkakaroon na pag-asa na magiging tayo, na magiging okay ang lahat, na sabay tayong sasakay isang araw ng bus at matutulog ako sa iyong mainit at masuyong akbay dahil kinabukasan, paggising natin, nasa bicol na tayo.

Mahal

bakit kung umasta ako e para bang mahal na kita. dapat ko bang ipaalam sa'yo ito. ayokong ako lang mag-isa ang makaramdam. kailangan na maramdaman ko rin mula sa'yo. tulungan mo ako, tumingin ka, kausapin mo ako, hanapin mo ako, kailanganin mo ako, nakahanda naman ako e, kaya kong bumaba, para sa iyo. hangga't nararamdaman ko pa.

image from: http://secretmemoirsofahornyhousewife.files.wordpress.com

Hindi

image from epilogue.net

hindi kita maintindihan. hindi ko tayo maintindihan. o baka naman wala talagang dapat intindihin. pero sana itigil na lang, kung wala rin lang kapupuntahan!

Wag

wag kang magparamdam kung hindi mo kayang magpakita. wag kang magtanong kung hindi mo kailangan ng kasagutan. wag kang hihingi kung pandagdag lang sa kulang. wag kang magpapaalaala kung ikaluluha ko lang. wag kang gagalaw kung ayaw mong tingnan kita. wag kang magtatanong kung wala kang nakahanda na susunod na tanong. wag kang makikibalita kung ipagkikibit-balikat mo lang ang iyong maririnig. wag mo akong hanapin kung hindi mo ako kailangan.